Super User

Super User

Της Φωτεινής Φετά 

Η γυναικεία παρουσία στον ορειβατικό χώρο είναι πια σήμερα σημαντική και υπολογίσιμη. Πολλές γυναίκες έχουν πραγματοποιήσει εντυπωσιακά επιτεύγματα που τους έχουν χαρίσει διεθνή αναγνώριση. Εντούτοις η ορειβασία ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί έναν κατά κύριο λόγο ανδροκρατούμενο χώρο. Έτσι εύλογα μου γεννήθηκε η απορία για το ποιες υπήρξαν οι πρώτες τολμηρές γυναίκες που έδειξαν το σθένος να ασχοληθούν με μία κατεξοχήν ανδρική, μέχρι τότε, δραστηριότητα.

Το ξεκίνημα μιας ορειβατικής· ζωής

Η Junko Tabei γεννήθηκε το 1939 στο Miharu Machi της Ιαπωνίας. Στην ηλικία των 10 ετών έκανε την πρώτη ανάβαση της ζωής της στο βουνό Yumoto (2.000 μ.). Η ανάβαση αυτή εντυπωσίασε την Junko και ενίσχυσε τη φιλοδοξία της να γνωρίσει τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Τόκιο, η πληκτική ζωή της μεγαλούπολης στάθηκε αφορμή στο να έρθει για δεύτερη φορά σε επαφή με τα βουνά. Η επιστροφή αυτή σημείωσε την αρχή στην ορειβατική ζωή της Junko Tabei.

Της Σουζάνας Τσιλογεώργη

Ήταν ο Ιούλιος του '74 στα High Pamirs της Ρωσίας όπου η Elvira, εξέχουσα και έμπειρη ορειβάτης διεθνούς φήμης, ήταν αρχηγός επτά άλλων Ρωσίδων που αποτελούσαν ένα τμήμα της πολυεθνικής οργανωμένης από τους Σοβιετικούς αποστολής στα μακρινά, όμορφα και επικίνδυνα Pamirs. 

Thirty years of climbing on the word’s great peaks» Sierra club books, 1996

Στην σελίδα 149, βλέπουμε μια χιονοστιβάδα να περνά ορμητικά δίπλα από την κατασκήνωση 1. Τόπος το Κ2, και η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον ίδιο τον Bonington. Δίπλα του διακρίνεται ένα ακόμα μέλος της τετραμελούς αποστολής, να κοιτάζει με δέος το φαινόμενο. Ο ένας από τους υπόλοιπους δύο βρισκόταν μέσα στο θανάσιμο αγκάλιασμα της χιονοστιβάδας, την οποία ο Bonington εκείνη τη στιγμή φωτογράφιζε.

Ένα από τα βασικά στοιχεία της αγροτουριστικής ανάπτυξης ενός τόπου είναι η δημιουργία και η ανάδειξη πεζοπορικών και ορειβατικών διαδρομών. Στη χώρα μας μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, υπήρχε ένας αρκετά μεγάλος αριθμός μονοπατιών που εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων της υπαίθρου (επικοινωνία, κτηνοτροφία, υλοτομία κλπ.).

Η διαδρομή αυτή χαράχτηκε πρόσφατα με σκοπό τη διέλευση μέσα από το στενότερο τμήμα του φαραγγιού των Πύργων. Είναι αρκετά επίπονη επειδή κινείται όχι σε κάποιο καλογραμμένο μονοπάτι αλλά μέσα στην κοίτη του φαραγγιού.  Το θέαμα όμως των κάθετων βράχων αποζημιώνει τον πεζοπόρο.
Το μονοπάτι αυτό με το κωδικό όνομα Φ2 είναι από τα κλασικά μονοπάτια του Φαλακρού που σε οδηγεί σχετικά γρήγορα στο χιονοδρομικό κέντρο. Συνδυάζοντας το με το Φ1 μέσα από το Φαράγγι μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει μια εύκολη μονοήμερη διαδρομή ανακαλύπτοντας τα πιο όμορφα και εντυπωσιακά μέρη του βουνού.
Η διαδρομή Φ3 είναι η πιο δύσκολη και απαιτητική του Φαλακρού λόγω της απόστασης αλλά και της υψομετρικής διαφοράς που καλύπτει. Στο μεγαλύτερο μέρος της δεν ακολουθεί κάποιο χαραγμένο μονοπάτι αλλά το πέταλο που σχηματίζουν οι ψηλές κορυφές του βουνού.

Ο ορεινός όγκος του Αγίου Παύλου (1770 μ.) βρίσκεται στα δυτικά του Φαλακρού  ανάμεσα στην εθνική οδό Δράμας - Νευροκοπίου, το οροπέδιο του Νευροκοπίου και τις πηγές του Αγγίτη. Ανήκει στο ορεινό συγκρότημα του Φαλακρού, παρά το γεγονός ότι είναι αρκετά ξεκομμένο από αυτό και μακριά από τις ψηλότερες κορυφές του.