Super User

Super User

Ο HENRY FRANSHAWE TOZER ήταν ένας Αγγλος κληρικός που ταξίδεψε επανειλημμένα στα ελληνικά νησιά το 1874, 1876 και 1889. Οι εντυπώσεις από τα ταξίδια του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Academy κι έπειτα σε βιβλίο. Η επίσκεψη του στη Σαμοθράκη το 1889 περιγράφεται στα κεφάλαια 16 και 17 του βιβλίου του, όπου ο ξένος αυτός περιηγητής αναφέρεται στις δυσκολίες του να φτάσει στο νησί.
 Στο απόσπασμα που παραθέτουμε, μια «ορειβατική» συντροφιά, στις 11 Απριλίου του 1889, χωρίς να διαθέτει το σημερινό εξοπλισμό και με μοναδικό κίνητρο την επιθυμία του Αγγλου περιηγητή να ανέβει στην ψηλότερη κορυφή της Σαμοθράκης, πραγματοποιεί αυτήν την ολοήμερη εξερεύνηση του βουνού:

Του Κώστα Μπακρατσά

Τα τελευταία χρόνια, στη χώρα μας, η αλματώδης ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού και της πληθώρας των δραστηριοτήτων που εκδηλώνονται στο βουνό, συνοδεύτηκαν από την επακόλουθη αύξηση των ατυχημάτων. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες πεζοπόροι, ορειβάτες, απλοί εκδρομείς και περιηγητές υπόκεινται σε ατυχήματα. Παρ’ όλα αυτά ο τομέας της ορεινής διάσωσης υπό μορφή οργανωμένης λειτουργίας βρίσκεται ακόμα σε εμβρυϊκό στάδιο.

Η ταινία «7 χρόνια στο Θιβέτ», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Χάινριχ Χάρρερ, ξεσήκωσε τη σκόνη που για δεκαετίες είχε σωρευτεί πάνω στην αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του πρώτου ανθρώπου που ανέβηκε τη βόρεια πλευρά του Eiger. Συζητήσεις, σχόλια, αψιμαχίες απόψεων του ορειβατικού κόσμου, πάνω στο καυτό θέμα της σύνδεσης του Αυστριακού ορειβάτη με το Ναζιστικό καθεστώς. Μιας σχέσης που η ταινία απέκρυψε ή μάλλον επέλεξε να αγνοήσει.

ON KRAKAUER "INTO THIN AIR"  -  ANATOLI BOUKREEY - G. WESTON De WALT "THE CLIMB"

«Ένας προσωπικός απολογισμός της τραγωδίας στο Everest», υποτιτλοφορείται το τελευταίο βιβλίο του Jon Krakauer, INTO THIN AIR. Η τραγωδία αφορά στα γνωστά γεγονότα του Μαΐου του 96, όπου οδηγοί βουνού και πελάτες αποστολών, παγιδευμένοι σε μια σφοδρή καταιγίδα, βρήκαν το θάνατο στο μεγαλύτερο μέχρι σήμερα απολογισμό απωλειών ανθρώπινης ζωής, στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου.

Της Φωτεινής Φετά 

Η γυναικεία παρουσία στον ορειβατικό χώρο είναι πια σήμερα σημαντική και υπολογίσιμη. Πολλές γυναίκες έχουν πραγματοποιήσει εντυπωσιακά επιτεύγματα που τους έχουν χαρίσει διεθνή αναγνώριση. Εντούτοις η ορειβασία ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί έναν κατά κύριο λόγο ανδροκρατούμενο χώρο. Έτσι εύλογα μου γεννήθηκε η απορία για το ποιες υπήρξαν οι πρώτες τολμηρές γυναίκες που έδειξαν το σθένος να ασχοληθούν με μία κατεξοχήν ανδρική, μέχρι τότε, δραστηριότητα.

Το ξεκίνημα μιας ορειβατικής· ζωής

Η Junko Tabei γεννήθηκε το 1939 στο Miharu Machi της Ιαπωνίας. Στην ηλικία των 10 ετών έκανε την πρώτη ανάβαση της ζωής της στο βουνό Yumoto (2.000 μ.). Η ανάβαση αυτή εντυπωσίασε την Junko και ενίσχυσε τη φιλοδοξία της να γνωρίσει τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Τόκιο, η πληκτική ζωή της μεγαλούπολης στάθηκε αφορμή στο να έρθει για δεύτερη φορά σε επαφή με τα βουνά. Η επιστροφή αυτή σημείωσε την αρχή στην ορειβατική ζωή της Junko Tabei.

Της Σουζάνας Τσιλογεώργη

Ήταν ο Ιούλιος του '74 στα High Pamirs της Ρωσίας όπου η Elvira, εξέχουσα και έμπειρη ορειβάτης διεθνούς φήμης, ήταν αρχηγός επτά άλλων Ρωσίδων που αποτελούσαν ένα τμήμα της πολυεθνικής οργανωμένης από τους Σοβιετικούς αποστολής στα μακρινά, όμορφα και επικίνδυνα Pamirs. 

Thirty years of climbing on the word’s great peaks» Sierra club books, 1996

Στην σελίδα 149, βλέπουμε μια χιονοστιβάδα να περνά ορμητικά δίπλα από την κατασκήνωση 1. Τόπος το Κ2, και η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον ίδιο τον Bonington. Δίπλα του διακρίνεται ένα ακόμα μέλος της τετραμελούς αποστολής, να κοιτάζει με δέος το φαινόμενο. Ο ένας από τους υπόλοιπους δύο βρισκόταν μέσα στο θανάσιμο αγκάλιασμα της χιονοστιβάδας, την οποία ο Bonington εκείνη τη στιγμή φωτογράφιζε.

Ένα από τα βασικά στοιχεία της αγροτουριστικής ανάπτυξης ενός τόπου είναι η δημιουργία και η ανάδειξη πεζοπορικών και ορειβατικών διαδρομών. Στη χώρα μας μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, υπήρχε ένας αρκετά μεγάλος αριθμός μονοπατιών που εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων της υπαίθρου (επικοινωνία, κτηνοτροφία, υλοτομία κλπ.).

Η διαδρομή αυτή χαράχτηκε πρόσφατα με σκοπό τη διέλευση μέσα από το στενότερο τμήμα του φαραγγιού των Πύργων. Είναι αρκετά επίπονη επειδή κινείται όχι σε κάποιο καλογραμμένο μονοπάτι αλλά μέσα στην κοίτη του φαραγγιού.  Το θέαμα όμως των κάθετων βράχων αποζημιώνει τον πεζοπόρο.