1993-2003. «…πόσα πράγματα ορίσαμε να φυλάγουμε παντοτινά στην ζωή μας;»

ΤΟ ΠΑΓΓΑΙΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΧΘΟΝΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ

1999. «η γη είναι που γεννάει τη ζωή»

ΟΙ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΥ ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΑΞΙΩΤΗ

1998. « Ένας χώρος μνήμης και λατρείας της φύσης».

Η ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑ ΧΑΡΠΑΝΤΙΔΗ.

1944. «Ναι, το Παγγαίο είναι υπέροχο βουνό.»

Ο ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΒΑΛΙΟΥΛΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΕΠΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΛΑΣΜΟ ΟΜΟΡΦΙΑ.

1939. «...ο ουρανός του Παγγαίου λάμπει γιομάτος άστρα και ομορφιά...»

Η ΚΕΦΑΤΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΑΝΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΡΝΑ

1896. «Σήμερον είναι γνωστόν γενικώς μεν υπό το Τουρκικόν όνομα Πουρνάρ-δαά...»

ΑΝΑΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΗΣ. ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ...

1874. «Μαγευτικήν τινά πρωίαν...».

Η ΑΝΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΩΣΤΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΕΡΤΖΙΔΗ.

Της φιλολόγου Ελένης Γαραντούδη.

 To όρος Παγγαίο είναι πολύ γνωστό από τα μυθολογικά χρόνια. Το χρυσάφι του έκανε τον Ευριπίδη στην τραγωδία του “Ρήσος” να το ονομάσει “όρος με τους όγκους χρυσού, του οποίου η γη κρύβει άργυρο”. Για αιώνες τα πλούσια μεταλλεία του παρείχαν σε μεγάλη αφθονία το χρυσό και τον άργυρο και αποτελούσαν πόλο έλξης για πλήθος λαών και φυλών στην γύρω από το Παγγαίο περιοχή.