Super User

Ο γύρος των Ραχών

Ο γύρος των Ραχών είναι η πιο γνωστή και πολυσύχναστη πεζοπορική διαδρομή της Ικαρίας. Το μονοπάτι ξεκινάει πίσω από το κέντρο «Πλειάδες» στον κεντρικό δρόμο λίγο πριν τον Αρμενιστή και ακολουθεί μια κυκλική διαδρομή μήκους 25 χιλιομέτρων που διατρέχει όλη την περιοχή των Ραχών περνώντας από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής ενώ πολλά από τα σημεία του μπορούν να αποτελέσουν αφετηρίες για μακρινότερες διαδρομές.

Μαυράτο-Πούντα

(Διάσχιση Κορυφογραμμής) (5 ώρες)

Η διαδρομή αυτή δεν ακολουθεί κάποιο από τα παλιά μονοπάτια που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της Ικαρίας για να επικοινωνούν αλλά διασχίζει την ράχη του νησιού από τα ανατολικά προς τα δυτικά περνώντας από τις ψηλότερες κορυφές. Γι' αυτό έχει και το μεγαλύτερο ορειβατικό ενδιαφέρον απ’ όλες τις άλλες διαδρομές του νησιού.

Αρέθουσα – Δοκίμι – Χρυσόστομος

(3 ώρες)

Ακολουθούμε τον ανηφορικό τσιμεντόδρομο που ξεκινάει από την εκκλησία της Αρέθουσας και μας οδηγεί στα ψηλότερα σπίτια του. Αμέσως μετά την τελευταία στροφή του δρόμου συναντάμε διασταύρωση όπου στα αριστερά υπάρχει ξύλινη πινακίδα που δείχνει την πορεία προς το χωριό Χρυσόστομο που πρέπει να ακολουθήσουμε. Το μονοπάτι ανηφορίζει για λίγο και σε διακόσια περίπου μέτρα συναντά χωματόδρομο με τσιμεντένια δεξαμενή.

Μαυράτο - Καψαλινό Κάστρο - Καραβόσταμο

Το πιο γνωστό και αξιοποιημένο μονοπάτι στην Ικαρία είναι αυτό που συνδέει τo χωριό Μαυράτο με το Καψαλινό Κάστρο και στην συνέχεια με το Καραβόσταμο. Η κατάσταση του μονοπατιού είναι σε πολύ καλή κατάσταση αφού έχει καθαριστεί και συντηρηθεί πρόσφατα. Η διαδρομή ξεκινάει από το κέντρο του χωριού Μαυράτο όπου ακολουθούμε τον ανηφορικό τσιμεντόδρομο που μας οδηγεί στην Εκκλησία του χωριού.

Νας – Ράχες

(2 ώρες)

Το μονοπάτι αυτό διασχίζει το φαράγγι του Χάλαρη του μεγαλύτερου ποταμού της Ικαρίας και έχει επισκευαστεί και σηματοδοτηθεί από εθελοντές της SCI Hellas και την Κίνηση Πολιτών Ραχών Ικαρίας. Ακολουθούμε τον δρόμο από Να προς Καρκινάγρι όπου σε 500 μέτρα συναντάμε τον ποταμό Χάλαρη. Στο σημείο αυτό υπάρχει πινακίδα που δείχνει την αρχή της διαδρομής.

Πούντα – Αμμούδια

(3,5 ώρες)

Η διαδρομή αυτή είναι η συνέχεια της διαδρομής Χρυσόστομο - Πούντα με κατεύθυνση προς τα δυτικά. Απέναντι από το εκκλησάκι του Αγ. Δημητρίου στην Πούντα (βλ. διαδρομή Χρυσόστομο - Πούντα) προς τα δυτικά ανηφορίζουμε την ρεματιά στο μικρό δάσος από πρίνους που υπάρχει και συναντάμε το μονοπάτι ακριβώς πάνω από το δάσος στην πετρώδη πλαγιά.

Πούντα – Σταυρί – Μαγγανίτης

(2,5 ώρες)

Ακολουθούμε την διαδρομή Πούντα – Αμμούδια όπως περιγράφεται στην αντίστοιχη ενότητα μέχρι την θέση Σταυρί. Στο σημείο αυτό στρίβουμε αριστερά προς τα νότια και ακολουθούμε το κατηφορικό μονοπάτι που μας οδηγεί στην απότομη πλαγιά. Το μονοπάτι λαξευμένο στο βράχο σε αρκετά σημεία και ευδιάκριτο σε όλο του το μήκος με διαδοχικά ζικ-ζακ χάνει έδαφος και διέρχεται κάτω από τα απότομα βράχια της ορθοπλαγιάς του Παπουτσοκρύφτη.

Πούντα – Χρυσόστομος

(3,5 ώρες)

Το μονοπάτι αυτό είναι ένα από τα ομορφότερα της Ικαρίας. Κατασκευάσθηκε στο παρελθόν για να αποτελεί την κυρία οδό επικοινωνίας της δυτικής μεριάς του νησιού με την πρωτεύουσα, τον Αγ. Κήρυκο. Και γι’ αυτό, παρόλο που έχει εγκαταλειφθεί εδώ και πολλά χρόνια, διατηρείτε σε πολύ καλή κατάσταση.

Ράχες – Αμμούδια – Μαγγανίτης

(3 ώρες)

Από την πλατεία του Χριστού των Ραχών παίρνουμε την κυκλική πορεία του γύρου των Ραχών ακολουθώντας τις κόκκινες πατημασιές προς το χωριό Καρυδιές. Στο σημείο 9 της πορείας (ο γύρος των Ραχών έχει αριθμημένα σημεία με ανάλογες ταμπέλες στη διαδρομή) στρίβουμε δεξιά όπως δείχνει και η ταμπέλα στον πέτρινο τοίχο για να κατευθυνθούμε προς τα Αμμούδια και τον Μαγγανίτη.

για το τέλος

κάτι από το 8ο φεστιβάλ Κοσμόπολις, 2008

(του Βασίλη Κυριλλίδη)

Για πρώτη φορά με τη συμμετοχή του συλλόγου μας. Καλαίσθητο στήσιμο, με υλικό πλούσιο, και την καλή συντροφιά να ξεπερνά κατά πολύ το υποχρεωτικό τής παρουσίας, αποδεικνύοντας αβάσιμο το φόβο - εν μέσω γαρ καλοκαιρινών διακοπών, αδειών κι απουσιών - της επιφόρτισης του βάρους σε λίγους. Πέντε μέρες που διασκεδάσαμε τη συναναστροφή μας με τον κόσμο, παρακολουθώντας τις χίλιες φωτογραφίες να εναλλάσσονται στην οθόνη, νιώθοντας οι ίδιοι μας ένα μικρό, αυτόνομο, αλλά ταυτόχρονα ενσωματωμένο κι ενεργό κομμάτι ενός πολύχρωμου παγκόσμιου συνόλου.
Κι αν έπρεπε να συγκρατήσω μια και μόνη στιγμή του πενθημέρου, θα επέλεγα την παρακάτω: παραδίδοντας το διαφημιστικό υλικό στα χέρια ενός γνωστού που είχα καιρό να δω, και προσπαθώντας να τον πείσω για μια πρώτη του επαφή με την ορεινή ομορφιά μέσω του συλλόγου μας, βρέθηκα αποδέκτης λόγων, που δεν θυμάμαι επακριβώς, μπορώ όμως πολύ καλά ν’ αποδώσω το περιεχόμενό τους. “Το ξέρω πως είναι όμορφα τα βουνά, αλλά έχω ακούσει πως μαζί σας τα βουνά είναι καλύτερα. Είστε η πιο καλή παρέα. Ένας για όλους, κι όλοι για έναν”.

Έχοντας για χρόνια διαολιστεί εισπράττοντας το χαρακτηρισμό του Ε.Ο.Σ. ως κλειστού κλαμπ μιας περιορισμένης κάστας, η κουβέντα του φίλου ήχησε ως η καλύτερη δικαίωση, προς μια φυσική κι αυτονόητη για μας συμπεριφορά 20 χρόνων.

Είναι άραγε κι αυτό απόρροια υποκειμενικής διάθεσης;

Επικοινωνία

Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καβάλας 1933

Search